تبلیغات
حیوانات ایران حیوانات ایران - تشی ایران
ما هوای حیوانات را داریم .
تشی

نام علمی : Hystrix indica

نام انگلیسی:  Indian Crested Porcupine  

نام فارسی: تشی

 

 

پراکندگی

( اراکی : کوله تیغ نه ) ( بلوچی :سیکورشفی ) ( ترکمنی : آقلی کرفی) (ترکی :اوخ آتان) ( خراسانی : برون قاره ) ( کردی : سوکچوری ، سوچر ، مهرآو ) ( کرمانی : سیخور ) ( لری : چوله ،سوچر ) ( مازندرانی : شال تشی ، پردارتشی )

مشخصات : بزرگترین جونده ایران است .خارهای بلند روی بدنش او را از سایر پستانداران متمایز می کند . خارهای ناحیه گردن و شانه نازک و بلند است ، موقعی که آنها را سیخ می کند به شکل بادبزن در می آیند و حیوان بزرگتر به نظر میرسد . خارهای قسمت پشت ، کوتاه تر وکمی کلف تر با نوارهای سیاه و زرد ، و خارهای ناحیه دم کوتاه و سفیدند.  

 

اندازه ها : طول سروتنه 70 تا 90 میلی متر ، دم 8 تا 10 میلی متر ، طول خار 18 تا 35 میلی متر ، وزن 11 تا 25 کیلوگرم.

 

زیستگاه : در اکثر زیستگاه اعم از جنگلی ، کوهستانی ، استپی و بیابانی زندگی می کند . گاهی نیز در حواشی باغات واراضی کشاورزی ساکن می شود .

 

پراکندگی: در اکثر مناطق کشور به استثنای آذربایجان غربی .

پراکنش جهانی : قاره آسیا.

 

عادات : شبگرد است . به صورت انفرادی زندگی می کند ولی گاهی یک گروه فامیلی کوچک در یک لانه ساکن می شوند ( در پناهگاه حیات وحش دشت ناز سه تشی در یک لانه مشاهده شده است ) بر خلاف آنچه که شایع است تشی نمی تواند خارهای خود را پرت کند . در موقع احساس خطر برای بزرگ جلوه دادن خود خارها را سیخ می کند و خود را از پشت و یا بغل به حیوان مهاجم میکوبد . با این اقدام خارها به بدن حیوان مهاجم فرو می رود ، خارهائی که از ریشه سست هستند کنده شده و در بدن حیوان مهاجم میماند . در اطراف لانه تشی و مسیرهای تردد آن خارهای افتاده مشاهده می شود ( در پناهگاه دشت ناز سازی خار یک تشی به بینی گوزن زرد جوانی که از روی کنجکاوی به این حیوان نزدیک شده بود ، فرو رفته و نصف آن ازطرف دیگر خارج شده بوده که پس از بیهوش کردن گوزن ، خار مذکور بیرون کشیده شد ) . گاهی اوقات در حال فرار ، ناگهان می ایستد و باعث برخورد حیوان یا انسان مهاجم به خارها می گردد . خواب زمستانی واقعی ندارد ولی گاهی اوقات ممکن است چند ماه از زمستان را در لانه بماند . تشی ها معمولاً در سوراخ های وسیع ، عمیق ، شکاف ، سنگ ها ، غارها ، خرابه ها، چاه ها ، و قنوات متروکه ، لانه می سازند . در مناطق مسطح جهت لانه سازی تونلی در زیر زمین ایجاد می کند .حس بویایی و شنوایی قوی ولی بینایی ضعیف است .

 

غذا : از تمام قسمت گیاهان تغذیه می کند . برای خوردن پیاز و ریشه گیاهان زمین راحفر می کند . چاله های ایجاد شده توسط این حیوان کاملاً مشخص است . تشی ها معمولاً برای تامین کلسیم بدن خود و یا به منظور سائیدن دندان ها ، شاخ و استخوان های حیوانات را به داخل لانه خود حمل می کنند . به گیاهان غده دار نظیر سیب زمینی علاقه زیادی دارد . علاوه بر آن تشی ها از میوه هایی نظیر خرما که زیر درختان می ریزد ، حشرات ، مهره داران کوچک وگاهی لاشه حیوانات تغذیه می کنند. تشی ها معمولا ً چند ساعت و گاهی برای دسترسی به مواد غذائی به خصوص محصولات کشاورزی در یک شب تا 25 کیلومتر راه میروند .     

 

تولید مثل : در سال یکبار و گاهی به طور استثنائی دو بار تولید مثل می کنند . دوره آبستنی حدود112 رو است ، یک تا چهار بچه می زاید . بچه ها در موقع تولد دارای موو چشم های باز هستند . تا دو ماهگی وابسته به مادرند. در یکسالگی بالغ می شوند . طول عمر تشی حدود 15سال است .

وب‌سایت کویرهای ایران | Irandeserts Publications



> ------

دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
دانلود برنامه حیوانات ایران
YOUR NAME LINK